آقای روحانی 137 روز فرصت زیادی نیست

  1. ارتباط با آمریکا آن هم درعالیترین سطح دیپلماتیک در شرایطی که این کشور هیچ گونه حرکت عملی برای اصلاح  عملکرد گذشته خود بروز نداده بدون شک با سوالات متعددی در درون جامعه ایران روبرو خواهد گردید. این رویداد در شرایطی اتفاق می افتد که ایالات متحده با مشکلات جدی در موضوع سوریه مواجه بوده و باراک اوباما در تنگنای پاسخگویی به افکار عمومی درباره نتیجه تصمیم گیری حمله یا عدم حمله به سوریه به سر می برد. اهدای چنین امتیازی به او و دولت آمریکا مستلزم دریافت ما به ازای حقیقی و عملی است. بدون شک بایستی تیم دیپلماسی ایران توضیحات جدی و قانع کننده ای برای افکار عمومی و محور مقاومت داشته باشند که چنین امتیاز بزرگی در قبال کدامین امتیاز متقابل ارائه گردیده است.
  2. تعارض ایران و آمریکا نه تعارضی از جنس دیپلماتیک و سیاسی و نه  از جنس تضاد منافع، بلکه تعارض و تضادی در عرصه چهارچوب های بنیادی و تعارض هژمونی لیبرال سرمایه داری غرب با گفتمان مبتنی بر دفاع از مظلوم و مستضعف است. بر این اساس بایستی به این نکته اذعان کرد که رابطه ایران و ایالات متحده همانگونه که هر دو طرف به خوبی آگاهند - در صورت عدم تغییر ماهیت این دو نظام-  هیچگاه قابلیت راهبردی شدن ندارد، بلکه کاملا در حوزه تاکتیک قابل تفسیر و توجیه می باشد. بنابراین بایستی با تصور درست از این رویکرد تاکتیکی، بر اساس منافع متقابل و در چهارچوب خطوط قرمز رابطه را تعریف نمود.
  3. مذاکره برای مذاکره هیچگاه در منطق ایرانی موضوعیت نخواهد داشت، از این رو بایستی این ارتباط دارای نقشه راه و مودالیته برای رسیدن به نتایج ملموس و گام به گام باشد. تنها در صورتی می توان به این رابطه خوش بین بود که مذاکرات و ارتباطات در عرصه های مختلف سیاسی، اجتماعی و اقتصادی با نتایج ملموسی مواجه گردد. در این نقشه راه گام به گام، نظارت مردمی، رسانه ای و قانونی، هم در کلیت و هم در تک تک گام ها و نحوه اجرای آنها ضروری است و صورت خواهد گرفت.
  4. حل موضوع هسته ای و تحریم ها و سایر مشکلاتی که دشمنان برای ایران اسلامی به وجود آورده اند هیچ گونه ربط معنی دار و مستقیمی به رابطه و مذاکره با آمریکا نداشته و ندارد. بدون شک اشتباه راهبردی پذیرش رابطه با آمریکا به عنوان پیش شرط حل مشکلات، طرف ایرانی را دچار چالش های جدی خواهد نمود و حل موضوعات را با پیچیدگی های بیشتری روبرو خواهد ساخت.
  5. اکنون و پس از  برقراری ارتباط در سطوح بالای دیپلماتیک مابین ایران و آمریکا و پیش از هر اقدام دیگری، بایستی منتظر یک اقدام کاملا عملی در راستای رفع تحریم ها و پرونده هسته ای باشیم. اقدامی که اولا علاوه بر اصلاح و استرداد حقوق غصب شده ملت ایران شامل تحریم ها و ...یک گام رو به جلو بوده و ثانیا هم وزن و متناسب با حرکات در این سطح از مبادلات باشد. بدون شک حرکاتی از جمله بازگرداندن یک قطعه تاریخی و ... چندان تفاوتی در نوع نگاه به مسئله در طرف ایرانی ایجاد نخواهد کرد.
  6. اکنون سال 2013 است. این جمله به این معناست که طرف غربی در مسئله هسته ای بایستی به پیش رو بنگرد و نه پشت سر. ایران کنونی توانایی ساخت سانتریفیوژ را داراست و غنی سازی را تا مرز 20 درصد انجام می دهد. بدیهی است ایران اسلامی با هیچ توجیهی عقب نشینی از آنچه را که با زحمات و تلاشهای دانشمندان خود به دست آورده است از قبیل کاهش سانتریفیوژها، کاهش سطح غنی سازی و کاهش حجم مواد غنی شده در ایران نخواهد پذیرفت. پیشنهادهای طرف مقابل بایستی دربرگیرنده راهکارهای رو به جلو و امتیازات متوازن باشد.
  7. بدون شک بیشترین استرس و فشار در این رابطه، متوجه محور مقاومت به عنوان عمق استراتژیک ایران اسلامی علی الخصوص حزب الله و سوریه می باشد. مقامات دیپلماسی ایران بایستی هرچه سریعتر و صریح تر این اطمینان را ایجاد نمایند که ارتباط و گفت و گو با آمریکا به هیچ عنوان به معنای تضعیف موضع حمایتی ایران در جبهه مقاومت نیست. رویکردی که طرف مقابل بلافاصله در مورد اسرائیل و اطمینان بخشی به مقامات اسرائیل مورد تاکید رسمی قرار داده است.
  8. آقای روحانی؛ ملت ایران به مذاکره با آمریکا علی الخصوص در موضوع هسته ای بدبین است. این بدبینی دو وجه غالب دارد؛ وجه اول همان است که رهبر معظم انقلاب اسلامی در ابتدای سال در حرم رضوی فرمودند و وجه دوم آن به سابقه تاریخی ملت ایران از مذاکرات با طرف های غربی در موضوع هسته ای که اتفاقا خود شما مسئول مذاکرات بوده اید برمی گردد. مذاکراتی که رهبری معظم انقلاب را پس از چندی مجبور به ورود مستقیم به مسئله تعلیق نمود. از این بدبینی نترسید اما تلاش کنید که این بدبینی ریشه دار را هر چه زودتر به خوش بینی تبدیل نمایید.
  9.  آقای روحانی؛ انقلاب اسلامی ایران در 22 بهمن با شعار "نه شرقی نه غربی جمهوری اسلامی" به پیروزی رسید و افقی از نور امید را در پیش روی مستضعفان عالم گشود. از آن تاریخ تا کنون 35 سال می گذرد و ملت ایران و همه ملتهای محروم هر ساله سالگرد این پیروزی بزرگ را جشن می گیرند و به رسم معمول رئیس جمهور ایران اسلامی به عنوان نماد سیاستمدار انقلابی در این روز سخنرانی می کند. آقای رئیس جمهور شما برای اثبات درستی رویکرد مذاکره مستقیم خود در پیشبرد اهداف انقلابی فقط 137 روز فرصت دارید. ملت ایران امسال هم با شعارهای مرگ بر آمریکا در 22 بهمن شرکت خواهد کرد و امیدوار است که شما را در این روز سربلند از امتحان ببیند. آقای رئیس جمهور خود بهتر می دانید که فرصت بسیار اندک است...
/ 5 نظر / 21 بازدید
محمدحسن

سلام به نظر من ایران در این قضیه مجمعا ضرر کرده و خواهد کرد. ظاهر قضیه این است که هیچ بده بستانی صورت نگرفته اما حقیقت ماجرا همان استراتژی تبلیغاتی آمریکاست که تحت عنوان «رام کردن ایران» مطرح می شود. به نظر من کل تلاش اوباما برای برقراری یک رابطه یا مذاکره بیشتر برای تخریب وجهه انقلابی ایران است تا یافتن راه حلی برای پرونده هسته ای. متاسفانه ایران هم در این دام افتاد. به اعتقاد من ما به صبر و زمان نیاز داریم. الان هر انتقادی در این رابطه فورا با برچسب افراطی گری مواجه می شود. هرچند این موضوع تکلیف را از دوش ما بر نمی دارد. چیزی که در بند 4 به آن اشاره کرده اید کاملا با دیدگاه تیم سیاست خارجی دولت متفاوت است. اتفاقا این دولت معتقد است که باید پرونده هسته ای را از طریق تعامل با «کدخدا» حل کرد. پذیرش این تماس (یا برقراری این تماس یا هرچه که بوده!) به همین خاطر است. از مطلبت استفاده کردم. قضیه شیر دال کاملا وجه تبلیغاتی کار آمریکایی ها را نشان می دهد. چیزی که ظاهرش یک هدیه «باارزش» است و باطنش هیچ ربطی به تنش های فی مابین ندارد. (لابد فردا در مقابل این هدیه کل سوخت 20 درصد ما را مطا

ایریت

سلام علیکم . به نظر می رسد تیم ایرانی حتی متوجه رفتار توهین آمیز آمریکا نشد . باز گرداندن یک قطعه تاریخی به منزله آن بود که به دست بچه یک ابنبات بدهند تا سرش را گرم کنند و چیز بزرگتر مطالبه نکند. اینقدر دست پاچه و هول بودند که عین یک بچه گول خوردند. اما مردم ایران هشیار و آگاه است. ما نه تنها چیزی به دست نیاوردیم که عزت مان را می خواهند خدشه دار کنند.

عماد

شما حرفتون پر از حب و بغض هست... و توش ناراحتی از رای آوردن رقیبتون سراسر مشهوده... اولا به نظر شما آقای روحانی و هر رییس جمهور تا روز تنفیز مگه اختیاراتی داره... پس اون 100 روز از اواسط مرداد شروع شده و تا حالا حدود 55 روزش گذشته فقط... ثانیا ایشون نگفتن در این 100 روز میخوان معجزه کنن... همین که تونستند کالاهای اساسی رو از گمرگ ترخیص کنند چیزی که دولت احمدی نژاد در چند ماه آخر نتونست... همین که قیمت داورهای اساسی کاهش پیدا کرد... همین که قیمت خیلی کالاها کاهش پیدا کرد... همین که چهره دنیا در ایران در حال تغییر هست یعنی شروع... ثالثا... دیپلماسی یعنی بده بستان... یعنی ما به طرف مثابل بگیم همه تحریم ها رو بردار و در عوض هیچی ندیم... پس چرا باید مذاکره بشه؟؟؟؟ حقا که شما دوست داشتید جلیلی رای بیاره و ایران و ایرانی رو نابود و ذلیل کنه... مثل احمدی نژاد... گندی که احمدی نژاد - نماد اصولگرایی - در این 8 سال زد، شاید 30 سال نیاز باشه که اصلاح بشه کشور و ویرانی های حاصل از اون...

مهاجر

ما که کاری نداریم"مرگ برآمریکا" بقول خودتان تو بند 2 تعارض ذاتی مگه با گفتمان حل میشه؟ اصلا چی قراره حل شه؟

نصراصفهانی

باعرض سلام پاسخ گوی سوالات وشبهات اعتقادی هستیم. nasr1212.blogfa.com